artikel

Boek vol anekdotes over Konmar-debacle

Achtergrond

‘Een opportunistische bestuursvoorzitter, een zichzelf overschattende kruidenier en een dominante comissaris/grootaandeelhouder in de belabberd geregisseerde film die Konmar heet.

Boek vol anekdotes over Konmar-debacle
Foto: ANP

Zo vat Frans de Hoo, schrijver van Zwarte Plafonds, Rode Cijfers, de gebeurtenissen begin jaren 2000
samen. Onder leiding van het duo Ole Van der Straaten en Peter Stuyts moeten acht formules opgaan in één Konmar met 800 vestigingen. En passant moeten vijtien dc’s teruggebracht worden naar vier en worden alle hoofdkantoren samengebald in de Van Nelle-fabriek in Rotterdam. De Hoo schrijft er ruim 16 jaar later met verve over.

Gejankt als een klein kind

Interessant aan het boek is dat sommige hoofdpersonen in de ‘soap’ nu, met het verstrijken van de tijd, vrijuit praten. ‘Mijn vrouw liep in de winkel van de ene afdeling naar de andere om mopperende klanten gerust te stellen. Ze is er ziek van geworden. Haar herstel heeft zeker anderhalf jaar geduurd’, zegt Ton Grimberg, die op verzoek van Harry Sulmann (nu directeur Nettorama) één van de pilotstores van Konmar nieuwe stijl ‘mag’ gaan runnen. Hij verspeelt er zijn pensioen mee. ‘Ik heb gejankt als een klein kind en het heeft een jaar geduurd voordat ik mezelf weer in de hand had.’

Dollemansrit Konmar

Dat is nadat de dollemansrit Konmar is losgebarsten. Het begint met het aanstellen van nieuwe topman Ole van der Straaten en het eindigt slechts 14 maanden later met zijn vertrek. Topman Peter Stuyts is dan al weggebonjourd vanwege corruptie, mét een geheimhoudingsverklaring op zak.

Melk te duur, geen uien en geen bier

De tussenliggende periode vat Peter Swinkels van Bavaria als volgt samen: ‘De melk was te duur geprijsd, er waren geen uien, ons bier was uitverkocht. Het bierschap was leeg in Gemert, op een steenworp van onze brouwerij.’ Swinkels legt de schuld volledig bij de Laurus-top: ‘Er is geen enkele leverancier die heeft gezegd dat de plafonds zwart moesten zijn.’

Op reis midden in de Konmar-crisis

Echt nieuwe inzichten levert het boek niet op. Maar op het niveau van anekdotes is het boek wel een verrijking. Wie weet dat Ole van der Straaten midden in de Konmar-crisis op reis gaat naar Mexico, Chicago en Hongkong, samen met personeelsman Hans Cornuit en financiële man Kenaad Tewarie om elkaar beter te leren kennen en nieuwe ideeën op te doen? En dat hij amper één dag op reis door Kees Storm, voorzitter van de raad van commissarissen, wordt gesommeerd onmiddelijk terug te keren?


Voormalig topman Ole van der Straaten: ‘Als het fout gaat, trek ik aan een touwtje en komt er zomaar een paar miljoen naar beneden’


Forse afkoopsom voor Van der Straaten

Van der Straaten heeft overigens al bij aantreden bedongen dat hij een bonus krijgt bij succes of een stevige afkoopsom bij gedwongen aftreden. ‘Als het fout gaat, trek ik aan een touwtje en komt er zomaar een paar miljoen naar beneden’, laat hij zich ontvallen in een managementbijeenkomst. Ook zware kritiek is er op Peter Stuyts. Fokko Kool, destijds  secretaris van de hoofddirectie van het Laurus-concern waarbinnen zich het allemaal afspeelde: ‘Stuyts was een selfmade man met een eigen stijl. Door het succes van Konmar leefde hij steeds meer boven zijn eigen ‘ik’. Dit staat los van de vraag of het succes van de oude Konmar wel zijn verdienste was’.

Ademhalings- en spreekoefeningen voor de Konmar-top

Foto: Raphael Drent

Legendarisch is ook de bijeenkomst in de Amsterdam Arena waar ‘35.000 collega’s bijeenkomen voor een motivatiemiddag’. De hoofdact, Stuyts en Van der Straaten, heeft daarvoor zelfs speciale training gehad, onthult De Hoo: ‘Ademhalings- en spreekoefeningen. Er is zelfs in een lege Arena geoefend op het spreken in korte zinnen.’ Hoofdcaissière Dorothé Kuijten, middenin de ombouwoperatie van de eigen winkel, relativeert: ‘We moeten beseffen dat het voor collega’s van andere filialen, die pas over twee jaar aan de beurt zijn, veel minder leefde’.


Commissaris Kees Storm: ‘Als je voor een leeg schap staat, heb je geen behoefte aan de service van een gratis leesbril.’


Schuldenlast nam sterk toe

Ondertussen kachelen de financiën achteruit. Het businessplan gaat uit van een rentedragende schuld per ultimo 2000 van 660 miljoen gulden. De werkelijkheid komt uit op 1,233 miljard, becijfert de schrijver. Die ook nog constateert dat het huurcontract voor het nieuwe hoofdkantoor in de Van Nelle-fabriek in Rotterdam is getekend voor een periode van 10 jaar. ‘Bizar en niet onderbouwd’, noemt ict-coördinator Krielaart het. Kees Storm, voorzitter van de raad van commissarissen, heeft dan al zijn conclusies getrokken: ‘Als je voor een leeg schap staat, heb je geen behoefte aan de service van een gratis leesbril.’

Edah-rood blijft naar boven komen

En dat is niet alles wat misgaat. Dorothé Kuijten heeft dan al te maken gehad met een ‘stukje kaas met 500 gulden korting. Een actie die te goed werkte’, constateert zij droog. Ook blijkt het verleden moeilijk weg te poetsen: het Edah-rood blijft door het veelvuldig gebruik naar boven komen op de
automatische schuifeuren die geel-zwart zijn geverfd. 

Zwarte plafonds, rode cijfers is een uitgave van De Hoven/Frans de Hoo (Hoven.nl)

 

Reageer op dit artikel

Gerelateerde tags

Lees voordat u gaat reageren de spelregels