blog

Rembert van Noort: Omdenken

Column Premium

Rembert van Noort: Omdenken

Rembert van Noort zegde zijn baan op en stapte in de online verkoop van levensmiddelen: Rembert.nl. Iedere maand vertelt hij in Foodmagazine waar hij tegenaan loopt.

Amerika’s bekendste bioboer en omdenker Joel Salatin was in Nederland. Wie dat is? Eerlijk gezegd wist ik dat ook niet, totdat ik een artikel las op de website van De Groene Amsterdammer over een bijeenkomst op de Hogere Agrarische School in Den Bosch, waar hij in discussie ging met aanwezigen. Salatin beheerst de kunst van het omdenken. Hij geeft feedback aan ondernemers en leert hen anders te denken dan ze gewend zijn.

Genoeg aan je eigen gras

Zoals een jonge boerin uit Ede die klaagt dat ze haar bedrijf van 65 koeien niet kan uitbreiden vanwege bestemmingsplannen. Ze voelt zich gefrustreerd over de mensen in de buurt die haar niet begrijpen. Salatin draait de discussie meteen om: ‘Wat als je teruggaat naar twintig koeien? Dan heb je genoeg aan je eigen gras. Denk je niet dat de mensen om je heen dan een enthousiaste achterban worden?’ ‘Ja, misschien wel, ja. Maar dat kan toch nooit uit?’ ‘Verkoop alle machines behalve je tractor en betaal je schulden af.’ Salatin rekent voor. ‘Denk eens vanuit de omwonenden. Zouden die mensen geen natuurvriendelijke melk willen? Hoeveel levert dat op? En een leuk diner bij de boer, en feestjes voor de kinderen? En lokale eieren, zou je dat erbij kunnen doen?’

Omdenken voor nieuwe oplossingen

De boerin is zichtbaar in verwarring. Het sommetje komt uit. Dat is vreemd, zo heeft ze het nog nooit bekeken. Tja, zo’n bedrijf zou veel leuker zijn. Hoe gaat ze dit vanavond in hemelsnaam uitleggen aan haar man? Wie durft dat? Zijn bedrijf of werk leuker maken om vanuit die kracht nieuwe producten en markten te ontwikkelen? Kan zo’n omdenk-redenatie nieuwe oplossingen voortbrengen? Hoe zou de wereld er uitzien als mensen en bedrijven alleen nog dingen doen, waar ze achter staan, die ze leuk vinden. Waarbij een goede relatie met de omgeving centraal staat?

Klagende buur wordt trouwe consument

Consumenten, retail, producenten, boeren, ze kopen, verkopen, produceren of telen alleen producten waar ze achter staan. Omdat ze doen wat ze leuk vinden, zijn ze daar beregoed in. De relatie met de omgeving staat centraal, klagende buren veranderen in trouwe consumenten. Wauw, wat een droom.

Inpassen in bedrijfsvoering

En toen werd ik wakker. Ik zit er middenin. Ik ben een bedrijf gestart in wat ik leuk vind. Ik werk samen met mijn omgeving. Waar mogelijk kies ik voor lokale en/of biologisch geproduceerde producten, lokale koks koken verse maaltijden en soepen voor mijn klanten. Op de boerderij waar ik mijn bedrijfsruimte huur, werk ik samen met andere ondernemers op het erf. De boerderij moest worden verplaatst om ruimte te maken voor een nieuw landschapspark. Op de nieuwe locatie draait de boer de redenatie nu om. Het park is er, hoe kan ik het inpassen in mijn bedrijfsvoering? Hij brengt nu ondernemers en bedrijvigheid samen op zijn erf. Zo zorgt het park voor verbinding tussen bedrijven, mensen en omgeving. Soms denk ik: ‘We doen maar wat.’ Maar we doen wat we leuk vinden, we doen het samen en maken op een positieve manier gebruik van onze omgeving.

Laten voelen van geluk

Leuk, maar dat daarmee mijn kostje nog niet gekocht is merk ik dagelijks. Ik krijg het niet cadeau, maar moet gewoon hard werken voor elke klant en voor elke bestelling. Regelmatig zijn er verleidingen om makkelijkere keuzes te maken. Maar ik leef en ik doe en ik leer. En het voelt goed. Door mijn bedrijf te runnen en mijn verhaal te vertellen hoop ik mensen mijn geluk te laten voelen.

En soms vind ik dan toch een cadeautje in mijn inbox: ‘Hoi Rembert, het eten ziet er allemaal heerlijk uit! Leuk initiatief, voelt goed.’ Leuk, hoor.

Reageer op dit artikel