blog

Rembert van Noort: Geëmancipeerde boerenknul

Column Premium

Rembert van Noort: Geëmancipeerde boerenknul

Rembert van Noort zegde zijn baan op en stapte in de online verkoop van levensmiddelen: Rembert.nl. Iedere maand vertelt hij in Foodmagazine waar hij tegenaan loopt. In deze column schrijft hij over een uitdrukking die inmiddels voor hem een geuzennaam geworden is.

Bij het behalen van mijn masterstitel werd ik door opleidingsdirecteur drs. Jan van der Valk gekenschetst als ‘geëmancipeerde boerenknul’.

Natuurlijk vroeg ik Jan om uitleg. Boerenknul, want ik zat tenslotte op de Hogere Landbouwschool in Leeuwarden, ben redelijk nuchter en wars van hoogdravendheid, what you see is what you get. De term geëmancipeerd sloeg niet alleen op het feit dat ik naast mijn BSc in landbouw, ook mijn Msc in management had behaald. De term stond vooral voor de verbreding van mijn blikveld. Ik had me ontwikkeld tot iemand die de landbouw in verbinding zag met haar omgeving. Destijds (1997) had ik wat moeite om de uitspraak van Jan op waarde te schatten. Gaandeweg mijn professionele loopbaan blijkt het gegeven kenmerk mij steeds beter te passen. En in deze column draag ik de titel
‘Geëmancipeerde boerenknul’ graag als geuzennaam!

Boeren met respect behandelen

Bijna twee jaar geleden ben ik mijn bedrijf gestart vanuit mijn liefde en respect voor alle boeren en mijn passie voor lekker koken en eten. Het zijn de boeren die door alle seizoenen heen ons voedsel produceren. Ik ben ervan overtuigd dat alle boeren dat doen met respect voor mens, dier en milieu. Dat respect krijgen zij niet altijd terug van de consument en de maatschappij. Gelukkig zijn er steeds meer (ambachtelijke) producenten en koks die de producten van de boer en de boer zelf met respect behandelen en doorgeven aan de consument. Hierin zit de intrinsieke motivatie voor wat ik doe.

Een mastertitel voor het lezen van etiketten

Respect doorgeven aan een consument, hoe doe je dat en wie zit daarop te wachten? Een kleine groep consumenten met dezelfde idealen uitgezonderd, heeft het gros van de consumenten geen idee meer waar hun eten vandaan komt. Ze kopen wat de supermarkt hen aanbiedt. Het valt als consument zonder boerenachtergrond misschien ook niet mee om te weten welke groenten en fruit in welk seizoen horen. Wat groeit er in de volle grond, in een kas, in Nederland of in het buitenland? Wat betekenen de Beter Leven sterren, het Eko-keurmerk of de term scharrel eigenlijk voor de dieren en voor je eten? Om over het overaanbod aan bewerkte producten in zakjes, potjes en blik maar niet te spreken. Je hebt ondertussen een masterstitel nodig om de informatie op de etiketten te begrijpen.

Aan tafel vervaagt de verbinding tussen boer en bord

De agrarische sector doet zijn best om met openheid, transparantie en voorlichtingscampagnes de consument te informeren. Maar eenmaal in de winkel, in de keuken of aan tafel vervaagt de verbinding tussen boer en bord. Ik probeer het verhaal daarom andersom te vertellen. Vertrekpunt is dan niet de boer die een product produceert, maar een consument die een maaltijd eet. Ik bedenk de maaltijden, geef het recept hoe de maaltijd moet worden bereid, en vertel waar ik de ingrediënten vandaan haal voor de klant. Het is mijn overtuiging dat je, als je op die manier eet en kookt, met meer smaak eet. Dat is mijn boodschap.

Gatver, marketing bedrijven

Om mijn boodschap over te brengen op potentiële klanten, moet ik marketing bedrijven, promoties bedenken en verkopen. Gatver, moet ik dat echt? Was ik daarvoor ondernemer geworden? Nee, ik was toch gewoon een geëmancipeerde boerenknul met een passie voor boeren en lekker eten? Misschien kan ik mijn energie beter steken in waar ik goed in ben. Lekkere recepten bedenken die zoveel mogelijk aansluiten bij wat boeren in de buurt op dat moment produceren. Op die manier kan ik het boerenverhaal vertellen en zó de consument helpen een stapje dichter bij de boer te komen. 

Reageer op dit artikel