blog

Abdelaziz Aouragh: Kies je eigen schap(pad)!

Column

Abdelaziz Aouragh: Kies je eigen schap(pad)!

Abdelaziz Aouragh van PureSafy Branding schrijft over hoe het gevoel van niet welkom gaan aan hem knaagt, hoe hij daarmee omgaat en welke lessen hij daaruit trekt.

Wat een drukke periode was het de afgelopen maanden. Met veel plezier gaan we de komende weken meer vertellen over nieuwe consumentengroepen. Zo hebben we een bustour gepland, onderzoeken die gedeeld gaan worden, schapvisualisatie van hoe het mogelijk beter kan voor deze groepen, en nog veel meer.

Wat mij vooral is bijgebleven, is dat op het moment dat je dieper de materie induikt, er over en weer automatisch meer waardering en begrip is. En dat voelt fijn. Want het gevoel van niet welkom zijn, is toch iets wat aan mij knaagt. Ik ben geboren en getogen in Amsterdam, maar zelfs in mijn eigen stad heb ik regelmatig te maken met het feit dat mensen anders naar je kijken of je anders behandelen. Of juist dat ze aan het overcompenseren zijn. Niet dat ik het heel erg vind, maar het is niet nodig.

En dat blijkt ook in dit traject. Want wat hebben we toch gelachen. Ik werd vooral geconfronteerd met stereotype vragen of dit of dat gerecht wel lekker is. Waarop ik het stereotype antwoord heb dat Nederlanders niet zo veel moeten zeuren over eten, want ze kunnen toch niet koken. ‘Jullie’ redding is de magnetron geweest…

Wat mij ook opviel, is dat we zo veel positieve impulsen ontvingen van de mensen die op een manier een bijdrage hebben geleverd. Ik stond ook stil bij de vraag – en die komt regelmatig bij me op – waarom deze mensen die een bijdrage hebben geleverd aan de verrijking van de Nederlandse maatschappij, niet in beeld zijn bij mainstream media. Nou, laat ik het zo zeggen: dat bijvoorbeeld bepaalde talkshows daarvoor heel soms ruimte hebben, maar dat ze je, zeker als het over politieke items gaat en het liefst over integratie, dan wél weten te vinden. Maar daar hebben ze terecht geen zin meer in. Waarom kunnen mensen met een bepaalde achtergrond niet als marketeer, arts, leraar, culinair recensent of als burger worden uitgenodigd?

Maar goed, dat mag de pret niet drukken. Ik denk dat dit vers één is. En die is belangrijk, maar vers twee is misschien nog belangrijker. Het vervolg om concreet stappen te maken. Maar ook dat zal samen moeten gebeuren. En het heeft niets te maken met een soort van gezamenlijk ‘Kumbaya’ zingen. Maar meer met dat wij allemaal belang hebben bij het benutten van deze economische kansen. Net zoals hoe vroeger Nederlandse handelslieden meerdere talen leerden – zelfs Turks – om hun doelen te bereiken. We zullen elkaar beter moeten begrijpen. En we leven in een tijd dat ‘de taal van intelligente data’ het ons toch wat makkelijker heeft gemaakt om elkaars gedrag enigszins te begrijpen.

Dit doet mij denken aan een workshop die ik onlangs over de grens heb gegeven voor een wereldwijd bekend tassenmerk (omzet $300 miljoen tot $500 miljoen). Er zat een specifieke collectie tussen die meer richting high-end is, met een heel goed verhaal erachter over duurzaamheid, materiaal, fashion en een mate van exclusiviteit. Dus bleef ik doorvragen en de collega’s die uit Italië en het Verenigd Koninkrijk waren ingevlogen, bevestigden hoe interessant die collectie bleek te zijn onder de moslimmiddenklassers en hoger. Tot wel meerdere aankopen per week! Alleen was dit niet bekend bij het hogere management, waarvan een aantal vertegenwoordigers in de zaal aanwezig was. Met gepaste trots was ik blij. Maar veel belangrijker was, dat er actie op ondernomen wordt en daardoor de mensen van de ‘vloer’ worden gehoord, en meer zakelijke kansen worden benut.

Er is geen trucje of verhaaltje nodig van een bepaalde goeroe. Stop met het navolgen van goeroes, kies je eigen pad! 

Reageer op dit artikel