blog

Mark Soetman: Kunststof in de ban?

Column

Mark Soetman: Kunststof in de ban?

U kent het wel van de social media. De foto’s van een schildpad in Heineken-korset, de stranden van Mumbai waarbij je het zand moet zoeken onder de plastic rommel en de dode bultrug met in diens maag genoeg kunststof om een gemiddelde auto een jaar van diesel te voorzien.

Het zijn de emotioneel geladen uitschieters van een zeer succesvol product: plastics. Wereldwijd produceren we op dit moment 380 miljoen plastic jaarlijks. Sinds de jaren vijftig is een geschatte 6,3 miljard ton plastic geproduceerd. 12 procent daarvan is in een verbrandingsoven geëindigd, 9 procent is gerecycled. Dat betekent dat een kleine 5 miljard ton plastic is verdwenen. Schokkende cijfers.

AH’s ambitie een behoorlijke opgave

Albert Heijn maakte twee maanden geleden de ambitie wereldkundig om tegen 2025 minstens 25 procent minder verpakkingsmateriaal te willen gebruiken dan nu. Met name in de huismerken en verse producten. Hoewel Greenpeace de ambitie veel te laag vindt – dat moeten ze ook vanuit hun rol in deze discussie – is het een behoorlijke opgave. De vraag die daaruit vloeit is: wordt Albert Heijn gewaardeerd en beloond door deze ambitie?

Duurzame cola?

Ook Coop doet een duit in het plastic zakje. Ze zijn overgestapt op volledig biologisch afbreekbare verpakkingen voor hun biologisch vleesassortiment. Voor Coop is nu de uitdaging: hoe krijg ik de consument zo ver dat die deze verpakking in de gft-bak sodemietert? En ook hier is de vraag of de consument de maatregel waardeert. Een goede vriend was recent bij een brainstorm van Coca-Cola over duurzaamheid. Ook daar worstelt men met de gedachte, natuurlijk ook omdat het product zelf dikmakend en onnodig is, waarmee ‘duurzame cola’ een contradictio in terminis blijkt. Kleinere verpakkingen maken dat beeld niet sympathieker ben ik bang, en dan zijn er nog de aandeelhouders om tevreden te houden. Catch 22?

Sympathieke Breezer-actie

Toch kan het wel, maar dan zal men wat verder weg in de maatschappij moeten kijken. Leuk voorbeeld in deze materie was een actie van Breezer een aantal jaren geleden. Omdat op het Breezer-flesje geen statiegeld wordt geheven en veel strandgangers die dus lieten slingeren, bedacht men bij Breezer dat het slim was om overal Breezer-vuilnisbakken op de stranden te plaatsen. Ze maakten zich probleemeigenaar voorbij hun directe verantwoordelijkheid, er ligt immers veel meer afval op stranden dan alleen Breezer-flesjes. Dat wekt sympathie. Zelf heb ik geëxperimenteerd met hondenpoepzakjesdispensers met vuilnisbakje die voor de gemeente Emmen werden gesponsord door Bonzo. Zo maakte Bonzo zich probleemeigenaar voorbij hun directe verantwoordelijkheid. Dat viel op. Jammer genoeg bleken de Spaanse poeppalen niet hufterproof.

Van vleesbakje naar vleesbakje

Dus Albert Heijn, natuurlijk is het goed om de verpakkingen tegen het licht te houden. Zorg er wel voor dat foodwaste niet toeneemt door deze maatregelen en kijk technisch naar de recyclebaarheid. Maar jullie kunnen ook proberen zelf zoveel mogelijk te werken met gerecyclede verpakkingen, waarbij die verpakkingen zelf ook uit de retail kwamen. Van vleesbakje naar vleesbakje dus. Zo blijft het in dezelfde waarde. Maar om breed gedragen sympathie te krijgen, moeten jullie buiten de eigen verantwoordelijkheid treden. Laat bijvoorbeeld zwerfvuil in een radius van 2 kilometer rond elk filiaal verzamelen en verwerken tot nieuwe bruikbare producten.

Goed voor het aandeel

En Coca-Cola, wat nu als jullie plastic gaan filteren uit de delta’s van de grote rivieren in de wereld? Want daar spoelt alle plastic tenslotte de oceanen in. Wereldwijd zijn die kosten geschat op €200 miljoen, een fractie van de kosten van de problematiek op zee en peanuts in jullie marketingbudget. Ook jullie maken jezelf dan probleemeigenaar voorbij de eigen verantwoordelijkheid en zullen veel waardering krijgen. Goed voor het aandeel ook.

Mark Soetman (Twitter: @Soetman) is expert op het gebied van duurzaamheid.

Reageer op dit artikel